Eenden leren lopen

Deze film wordt vertoond ter afsluiting van de tentoonstelling Missen als een ronde vorm in het Stedelijk Museum Schiedam. Na afloop is er een gesprek met regisseur Judith de Leeuw.

Eenden leren lopen is een intieme en eerlijke film over ouderschap en sterven. De film toont hoe in een familie verschillende verwachtingen en ideeën over elkaar, het leven en doodgaan botsen. Het is een film die met documentaire middelen, tegen de hedendaagse vertel-normen in, de onmogelijkheid van het alledaagse leven probeert te vatten in alle onbegrijpelijkheid, tegenstrijdigheid en het gebrek aan closure dat daarbij hoort.
De film toont hoe dwingend patronen zijn zonder ze te benoemen of op te willen lossen. Hoe je als volwassen kind, tegen je voornemens in, toch lijkt te doen wat je ouders deden, al wilde je het nog zo graag anders. Hoe onderdrukte pijn zich omzet in angst en woede op de ander. Kun je boos zijn op iemand die niet op de goede manier is doodgegaan?

Eenden leren lopen is een productie van Witfilm, tot stand gekomen in het kader van De Korte Verbeelding, een samenwerking van Het Mondriaanfonds en Het Nederlandse Filmfonds, met steun van het Amsterdamse Fonds voor de Kunst en het Cultuurfonds.